Zasady Triple Draw lowball 2-7

Triple Draw Lowball jest grą dobieraną, w której celem jest ułożenie jak najgorszego pokerowego układu. Na 2-7 można się natknąć wszędzie tam, gdzie popularne są gry mieszane.

Deuce to Seven (ewentualnie 2-7) Triple Draw Lowball to jedna z tych odmian pokera, w której pod uwagę brane są alternatywne układy kart. Najlepszym układem w jej przypadku jest układ niski (low).

Oprócz tego Deuce to Seven jest grą dobieraną – zawodnicy otrzymują na star 5 kart i w kolejnych rundach wymiany mogą odrzucić dowolną ich liczbę (0-5) i w zamian otrzymać karty zastępcze.

Jak sama nazwa może sugerować, w Triple Draw gracze mogą dobierać karty trzykrotnie – wcześniej miejsce mają natomiast rundy licytacji.

Podstawowe zasady gry w Deuce to Seven

Musisz pamiętać, że ranking kart w 2-7 jest całkowicie inny od tego, który znasz z Texas Hold’ema oraz z innych gier typu low. O ile zazwyczaj strity i kolory nie mają większego znaczenia to w Deuce to 7 działają na niekorzyść gracza. As natomiast zawsze pełni rolę karty wysokiej. Najlepszym możliwym układem w 2-7 jest więc 7, 5, 4, 3, 2 (tzw. nuts).

Przy ocenie siły układu pod uwagę brana jest najwyższa karta. Jeżeli na ręce posiadasz 10, 6, 5, 4, 3 to wtedy przegrywasz z 8, 6, 4, 3, 2. Jeżeli pierwsze karty są takie same wtedy patrzymy na kolejną. Gdy analogicznie drugie również mają tę samą wartość patrzymy na wysokość karty trzeciej i tak dalej.

Przykład rozdania w pokerze 2-7 Triple Draw Lowball:

  • każdy gracz otrzymuje pięć kart,
  • pierwsza runda licytacji,
  • pierwsza wymiana kart,
  • druga runda licytacji,
  • druga wymiana kart,
  • trzecia runda licytuacji,
  • trzecia wymiana kart,
  • czwarta runda licytacji,
  • pokazanie kart prze graczy, którzy pozostali w grze i wyłonienie zwycięzcy.
  • Gdyby zabrakło kart do dobrania wtedy przetasowuje się karty zrzucone i dobiera z nich. W przypadku gier dobieranych jest to bardzo częsty problem, szczególnie gdy w grze znajduje się wielu zawodników.

Rozdanie i gra

  1. 2-7 lowball Poker jest grą z ciemnymi. Zanim zostaną rozdane karty dwie pierwsze osoby na lewo od dealera płacą odpowiednio małą i duża ciemną.
  2. Zaczynając od osoby po swojej lewej ręce, dealer rozdaje karty zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Za każdym razem rozdaje po jednej karcie, aż wszyscy zawodnicy dostaną po pięć zakrytych kart.
  3. Licytację zaczyna pierwsza osoba na lewo od dużej ciemnej.
  4. Po zakończeniu rundy licytacji, każdy gracz wymienia karty. Ilość wymienianych kart zależy od danej osoby.
  5. Wymianę zaczyna pierwszy gracz na lewo od dealera, biorący jeszcze udział w rozdaniu. Oznajmia ile kart chce wymienić, wyrzuca je i dostaje od rozdającego taka samą ilość na wymianę.
  6. Dealer wymienia jednej osobie wszystkie zadeklarowane karty i dopiero wtedy przechodzi do następnego gracza.
  7. Wymiana kart nie jest obowiązkowa, jeżeli ktoś nie chce wymieniać, nie musi.
  8. Jeżeli jeden z graczy chce wymienić wszystkie pięć kart, w danym momencie otrzyma tylko cztery. Piątą kartę dostanje na końcu rundy, po tym, jak wszyscy inni wymienią swoje karty.
  9. Wyjątkiem jest sytuacja, w której gracz wymieniający wszystkie karty wykonuje ruch jako ostatni. Dealer rozdaje mu cztery karty, pali jedną kartę z góry (odkłada ją na bok) i rozdaje piątą.

Kolejna runda licytacji zaczyna się w momencie, w którym wszyscy gracze wymienią swoje karty.

Licytację zawsze zaczyna pierwsza osoba, biorąca udział w rozdaniu, na lewo od dealera. Cały cykl powtarzamy tak długo, aż:

  • W partii zostanie tylko jeden gracz (pozostali spasują).
  • Zakończy się runda licytacji po trzeciej wymianie kart.

Odsłonięcie kart

Po zakończeniu trzeciej rundy licytacji, pozostali w partii gracze pokazują swoje karty.

  • Układ podaje się licząc od najwyższej karty w dół.
  • Najlepszym układem 2-7 Lowball jest 7-5-4-3-2 (karty nie mogą być w tym samym kolorze).
  • Strity, kolory i pary mają znaczenie i obniżają wartośc Twojego układu.
  • Strit nie dyskwalifikuje Twojej ręki, ale tworzy bardzo słaby układ. W 2-7 Lowball każdy układ bez koloru, strita czy pary jest lepszym układem niż jakakolwiek para.
  • As jest uznawany za wysoką kartę.
  • Ponieważ as jest wysoka kartą, 5-4-3-2-A nie jest uważane za strita. Jest to układ z wysokim asem A-5-4-3-2.
  • Jeżeli dwóch lub więcej graczy ma taki sam zwycięski układ, dzielą pulę między siebie.

Po rozstrzygnięciu puli, zmienia się dealer. Zostaje nim kolejna osoba idąc zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Zaczyna się kolejne rozdanie.